ورزشی

بنا: بپُرسند از میان سوریان و رضایی کدام مربی بهتری می شود می گویم "حمید"/ دست کسی که برای کشتی منفعت دارد را می بوسم

به گزارش خبرنگار کشتی و رزمی گروه ورزشی باشگاه خبرنگاران جوان، محمد بنا در مورد همکارانش در کادرفنی تیم ملی فرنگی که در این سال ها از او جدا شدند، نیز تصریح کرد: همیشه هر زمان هر بحثی راجع به خود من شد، گفتم این موفقیت ها با کمک همکاران بوده، واقعا این را اعتقاد داشتم که سواد و علم خیلی از دوستان از جمله رشید محمدزاده، ناصر نوربخش و جمشید خیرآبادی که بعدها آمد، رسول جزینی و قبل تر از آن هم طباطبایی و حسام الدین جعفری؛ خیلی ها در این راه به من کمک کردند ولی این کار یک فن است. من نمی توانم ریزه کاری فنی را بگویم. ساعت ها توضیح می خواهد که چرا الان این مربی باشد و یا این کشتی گیر نباشد. این نیست که فلانی کهنه شده و یا قابلیت خود را از دست داده، ولی زمانی سرمربی تشخیص می دهد که این تغییر برای به وجود آوردن یک سری شرایط جدید و یک سری کشتی گیر جدید لازم است.

دارنده مدال نقره مسابقات جهانی ۱۹۸۳ کیف در مورد تجربه دو المپیک متفاوت در ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ و همچنین عدم حضور در المپیک ۲۰۰۸ خاطرنشان کرد: هرموقع این فیلم هایی که در مورد ریو هست را می بینم، برایم خیلی سخت هست. در رابطه با المپیک پکن که واقعا حیف شد، استارتی زده شده بود که شروعش برای پکن بود و طبیعتا باید یکی دو مدال آنجا می گرفتیم و با شرایط بهتر به لندن می رفتیم. با جدولی که علی محمدی داشت و آنقدر خوب بود، اگر حریف بلاروس را می برد، سوم المپیک می شد. یا قاسم رضایی اگر حریف اصلی اش را می برد مدال می گرفت و حمید سوریان هم به همین شکل، ولی گذشت. در لندن شرایطی پیش آمد که کمیته ملی المپیک، فدراسیون کشتی و تلاش همکاران و مخصوصا دلاوری بچه ها باعث شد سه طلای تاریخی به دست آوریم تا رسیدیم به المپیک ریو که برای من خیلی تلخ بود. همان شاکله قهرمان المپیک ورود کرد به ریو ولی با خیلی از نداشته ها؛ این بچه ها ۸ سال کنار هم بودند اما اینجا من نزدیک به ۱۰ ماه فرصت داشتم. زمانی که خادم آمد و کار را دست من داد، فقط ۱۰ ماه فرصت برای گرفتن سه سهمیه و رساندن تیم به المپیک داشتیم. شرایط سختی بود. فقط در مورد حمید سوریان بگویم که دو وزن ۵۵ و ۶۰ کیلوگرم ادغام شده بودند و همه خوب ها به ۵۹ کیلوگرم آمدن. خیلی ها ایراد می گرفتند که چرا سوریان را به هر سه مسابقه کسب سهمیه بردی، درحالیکه اگر هر کسی را می بردیم سهمیه نمی گرفتیم. البته من میخواستم سوریان در مغولستان کشتی نگیرد که خودش گفت می رود و سهمیه می گیرد که نگرفت.

بنا افزود: ما در ریو دو تا برنز گرفتیم مدال سعید عبدولی مثل طلا بود چون قبلا در وزن ۷۴ و ۷۵ کیلوگرم حتی سهمیه هم نمی گرفتیم، ولی من خوشحالی مردم را می خواستم و خوشحالی آنها یعنی مدال طلا و سکوی اولی که این به دست نیامد و دو برنز برای من معنی شکست داد. ولی اگر حساب کنید، در آن فاصله ۱۰ ماه، این دو برنز پیروزی بود. بعد هم ناخواسته صداوسیما گریه های من را پخش کرد.

سرمربی تیم ملی فرنگی در مورد اینکه آیا الزاماً یک قهرمان جهان و المپیک می تواند مربی خوبی هم باشد، تصریح کرد: هم می تواند و هم نمی تواند. من حمید سوریان را می گویم که می تواند ولی به من بگوئید قاسم رضایی، می گویم نمی تواند چون با اینها زندگی کرده و اخلاقیات شان را می دانم. قاسم خیلی پسر خوب و پهلوانی است و از استثناهای کشتی ماست ولی اگر به من بگویید از بین سوریان ۶۰ کیلویی و قاسم ۱۱۰ کیلویی کدام یک سرمربی تیم ملی شوند، می گویم حمید، نه به خاطر مدال های بییشترش، بلکه به خاطر شناختی که از او دارم. خیلی از مربیان داشتیم که مدالی نداشتند مثل رحمت الله غفوریان، عبدالحسین فیلی و حبیب الله بلور اما جاودانه شدند. این حرفی هم که زده می شود که خیلی از مربیان زحمتکش ما در استان و کشور به خاطر سازندگی شان باید در اردوی تیم ملی حضور پیدا کنند هم بحث درستی نیست. روس ها هم با هیات ۲۰ نفره از قهرمانان جهان و المچیک شان به مسابقات می آیند ایرادی ندارد، هر چیزی در جای خودش می تواند اثربخش باشد. مگر حبیب اخلاقی کشتی را کنار گذاشت، مربی نشد؟ او در آینده مربی بزرگی می شود. سیامک قیطاسی در اندیمشک هم می تواند مربی خوبی باشد. ما باید به مسئولان مان بفهمانیم که این حرفه سختی است و به سازنده ها نگاه کنیم و امکانات بدهیم. الان لیگ را شروع می کنیم، آیا سازنده ها نباید کنار تیم ها باشند؟ این باید دغدغه فدراسیون کشتی و سازمان لیگ باشد.

وی در مورد اینکه آیا روسای قبلی فدراسیون کشتی در گذشته از او خواسته اند به پرورش مربی در شهرستان ها بپردازد، گفت: بعضی موقع صحبت می شد اما به خاطر اینکه اردوهای تیم ملی خیلی طولانی مدت بود و من بیشتر تمرکزم را برای مدیریت می گذاشتم، خیلی از من بهترها کار فنی را انجام می دادند، وقت کم بود و نمی شد به کار حضور در شهرستانها رسید. دبیر چند وقت پیش این صحبت را کرد که این موارد رعایت شود.

سرمربی تیم ملی فرنگی در مورد قهرهای گذشته اش، نیز تاکید کرد: هیچ موقع قهرهایی که من انجام دادم شخصی نبود. برای خودم قهر نمی کردم همیشه احساس میکردم باید بهترین بازدهی کاری را داشته باشیم و شرایط باید برای من و بچه ها مهیا باشد. دست من را می بستند و می گفتند در استخر شنا کن که این نمی شد.

وی در داوود عابدین زاده را شاگردی خواند که به حقش نرسید و در مورد اینکه آیا تبعیضی بین کشتی گیرانش قائل بوده، گفت: همیشه بحث این بود که من در انتخاب هایم سلیقه ای عمل می کنم، درحالیکه همیشه به بچه ها می گفتم، وقتی روی این صندلی می نشینم، شما برای من فرقی ندارید همه مثل بچه هایم هستید، ولی وقتی وارد تشک می شوم، نگاه من نسبت به شما فرق می کند، چون نگاهم فنی است. برحسب آن نگاه و دیدم به عنوان سرمربی چون مسئولم و باید جواب بدهم کشتی گیر را انتخاب می کردم. گاهی مسابقه و گاهی انتصاب که به اسم من مد شد، روش انتخابم بوده، خدا شاهد است براساس مصاحبه هایی که کشتی گیران و مربیان در مورد من انجام می دهند، انتخاب نمی کنم. همکاری بوده شاید ده ها بار بعد از رفتن، علیه من مصاحبه کرده و خیلی هم بد گفته اما بلافاصله وقتی آمدم همه تعجب کردند که او را هم خواستم. این درسی بود که از محمدرضا طالقانی یاد گرفتم که می گفت اگر کسی شخصا به من فحش بدهد ولی بدانم برای کشتی منفعت دارد دستش را هم می بوسم.

انتهای پیام/

صفحه اصلی خبر: باشگاه خبرنگاران جواناخبار  NEWS

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا